فناوری ربات ECOBOT
رشدهای جلبکی بهشدت مسئلهساز هستند زیرا سطح اکسیژن در آبهای آلوده را کاهش میدهند و «مناطق مرده» ایجاد میکنند که زندگی آبزیان را خفه کرده و ممکن است سموم قدرتمندی آزاد کنند که برای انسان، حیوانات خانگی، دام و حیات وحش مضر است. در بدترین سناریوها، این پدیده میتواند منابع آب شیرین را غیرقابل مصرف کند و همچنین به گردشگری و صنعت ماهیگیری آسیب جدی وارد نماید.
رشد جلبکها ناشی از ترکیبی از گرما و آلایندههای مغذی است که از فعالیتهایی مانند کشاورزی مجاور وارد آب میشوند. بهطور سنتی، پیشگیری از این شرایط با نمونهگیری دستی و اقدامات پس از مشاهده آلودگی انجام میشود و مستلزم صرف هزینه و زمان زیاد نیروی انسانی است.
بیشتر بخوانید: تصفیه همزمان آلایندههای آب می تواند از ۵۰ هزار سرطان جلوگیری کند
ربات ECOBOT یک سیستم مدیریت خودکار ارائه میدهند که توانایی پیشبینی و پیشگیری از رشد جلبکها را دارد. این رباتها واحدهایی نیمهغوطهور و کاملا خودران هستند. ربات ECOBOT قادر به شناسایی و حذف فیزیکی جلبکها هستند و همچنین میتوانند آلودگیهایی مانند لکههای نفت و دیگر آلایندههای سطح آب را پاک کنند.
هنگام بهرهبرداری، آنها از میکروفیلترهای استیل ضدزنگ برای تصفیه آب استفاده میکنند.علاوه بر این، ربات ECOBOT قابلیت خودپاکسازی دارند و میتوانند با روشهای الکتروشیمیایی آلایندهها را در محل تجزیه کنند. نکته مهمتر اینکه طراحی آنها برای کار مداوم است و تنها برای دورههای کوتاه پاکسازی فعالیت نمیکنند.
حذف جلبکها
ربات ECOBOT با شبکهای از حسگرها کار میکند که بهطور مداوم دادهها را در لحظه جمعآوری میکنند. این اطلاعات به یک سیستم هوش مصنوعی پیشرفته منتقل میشوند که توانایی تنظیم جریان آب، شدت تصفیه و رفتار فیلتراسیون را متناسب با شرایط دارد.
پروژههای آزمایشی جدید بهعنوان محیطهای پایلوت برای آزمایش فناوری در دو شرایط مدیریت آب کاملا متفاوت مورد استفاده قرار میگیرند. سنگاپور، با یکی از پیشرفتهترین برنامههای حکمرانی آب جهان و شبکه پیچیده آبراههای شهری، محیطی ایدهآل برای یکپارچهسازی سیستم ECOPEACE در شهر هوشمند محسوب میشود.
برای مطالعه بیشتر: سالانه آب شیرین برای ۲۸۰ میلیون نفر هدر میرود
در مقابل، امارات متحده عربی با کمبود شدید آب در طول سال و دماهای بالا مواجه است که شرایط رشد جلبکها را تسهیل میکند. این کشور علاوه بر سابقه سرمایهگذاری عظیم در فناوریهای زیرساختی، انگیزه قابلتوجهی برای کاهش هزینههای عملیاتی دارد. در صورتی که این سیستم بتواند در چنین محیط چالشبرانگیزی عملکرد موفق داشته باشد، میتوان آن را تقریبا برای هر نقطه دیگری از جهان قابل استفاده دانست.
