برخورد نزدیک ماهواره چینی با استارلینک باردیگر نشان داد نبود هماهنگی جهانی میان اپراتورهای فضایی میتواند به فاجعهای جبرانناپذیر منتهی شود.
به گزارش سرویس هوافضا جهانی مگ، چند روز پیش برخورد احتمالی خطرناکی میان ماهواره تازهپرتابشده چینی و ماهواره استارلینک ۶۰۷۹ رخ داد. مایکل نیکولز، معاون بخش مهندسی استارلینک در اسپیسایکس، فاش کرد که ماهواره چینی از فاصله ۲۰۰ متری از یکی از ماهوارههای استارلینک در مدار نزدیک زمین عبور کرده است. با توجه به اینکه ماهوارههای استارلینک در مدار لئو با سرعتی بیش از ۱۷ هزار و ۴۰۰ مایلبرساعت حرکت میکنند، این فاصله بهطور بالقوه میتوانست به فاجعه منجر شود.
۹ دسامبر موشکی از پایگاه پرتاب ماهواره جیوچوان چین به فضا پرتاب شد که ۹ ماهواره را به مدار رساند. سپس مشاهده شد که یکی از ماهوارههای محموله موشک لانگ مارچ 2D در مدار نزدیک زمین، در ارتفاع ۵۶۰ کیلومتری تا فاصله ۲۰۰ متری ماهواره استارلینک ۶۰۷۹ با شناسه نوراد ۵۶۱۲۰ عبور کرده است. نیکولز تأکید کرد که چنین برخوردهای نزدیکی در آینده نیز تکرار خواهند شد. او هشدار داد که اگر اقدامی جدی صورت نگیرد، چنین خبرهایی ممکن است از هشداری ساده به فاجعهای واقعی تبدیل شوند.
درحالحاضر، حدود ۱۲ هزار ماهواره فعال در مدار نزدیک زمین حضور دارند که به گفته منابع آگاه، نزدیک به ۸ هزار عدد از آنها متعلق به استارلینک هستند. ماهوارههای استارلینک با سرعتی بسیار زیاد، بیش از ۱۷ هزار و ۴۰۰ مایلبرساعت، حرکت میکنند و همین موضوع باعث میشود تا هرگونه برخورد بهراحتی همه اجزای درگیر را نابود کند. افزونبراین، بقایای حاصل از چنین برخوردی که با سرعت بسیار زیاد در فضا پخش میشوند، میتوانند خسارتهای بهمراتب گستردهتری ایجاد کنند.
به نوشته تامزهاردور، برخی کاربران در واکنش به اظهارات نیکولز، سناریو موسوم به «سندروم کسلر» را مطرح کردهاند؛ وضعیتی که در آن زنجیرهای از برخوردها باعث افزایش تصاعدی زبالههای فضایی میشود و میتواند مدار نزدیک زمین را برای نسلهای آینده غیرقابل استفاده کند.
هرچند علم و فناوری میتوانند به پیشگیری از چنین سرنوشتی کمک کنند، نبود هماهنگی در سطح جهانی همچنان مانعی جدی است و به نظر میرسد فشارهای سیاستگذاری بینالمللی برای حل این مشکل ضروری باشد. درحالحاضر، چین مسیرهای مداری ماهوارههای خود را ازطریق پلتفرمهای داوطلبانهای مانند Space-Track.org آمریکا یا اتحادیه بینالمللی مخابرات سازمان ملل به اشتراک نمیگذارد.
در همین حال، برنامهها برای افزایش هرچه بیشتر تعداد ماهوارهها در مدار نزدیک زمین با سرعت ادامه دارند؛ روندی که احتمال و خطر برخورد را بیشازپیش افزایش میدهد. استارلینک قصد دارد منظومه خود را برای پوشش اینترنت جهانی به حدود ۴۲ هزار ماهواره گسترش دهد. پروژه لئو آمازون برنامهای برای پرتاب بیش از ۳,۲۰۰ ماهواره دارد.
در چین، پروژه گووانگ هدفگذاری ۱۳ هزار ماهواره را مطرح کرده و شرکت Shanghai Spacecom نیز از برنامهای با هدف ۱۴ هزار ماهواره سخن گفته است. در اروپا، منظومه Eutelsat OneWeb شامل ۶۴۸ ماهواره است و راهاندازی نسل دوم آن در مقیاسی بسیار بزرگتر همچنان در مرحله مشاوره قرار دارد.
