ربات دروازه بان در برابر رونالدو قرار گرفت!

طراحی و تولید ربات دروازه بان

مارک روبر در نخستین طراحی‌های خود، روبر چارچوب ساده‌ای را تصور کرده بود که به‌صورت افقی در طول دروازه حرکت می‌کرد، اما الزامات پروژه به‌سرعت پیچیده شد. او ۲۲ دوربین فروسرخ OptiTrack با نرخ ۵۰۰ فریم بر ثانیه تهیه کرد تا برچسب‌های بازتابی روی توپ را ردیابی کرده و نقشه مسیر سه‌بعدی بلادرنگ با دقت حدود یک میلی‌متر بسازد. هر شش میلی‌ثانیه، داده‌های ورودی توسط کامپیوتر پردازش و فرمان‌هایی به دو موتور ۵۰ اسب‌بخاری ارسال می‌شد تا کالسکه تقویت‌شده با فیبر کربن با سرعت بیش از ۴۰ مایل در ساعت در دروازه حرکت کند. اما چالش اصلی فیزیک نبود، بلکه مدیریت حجم عظیم داده‌ها بود.

روبر بهترین شوت‌زن‌های جوان آمریکا را به کار گرفت و هر شوت ناقص، هزاران نقطه داده برای بهبود پیش‌بینی‌های ربات تولید می‌کرد. برخی شوت‌ها آن‌قدر قدرتمند بودند که پدها می‌شکست، قطعات ترک می‌خورد یا بازوی ربات کنده می‌شد. پس از تعمیر، تقویت و بازسازی‌های مکرر و افزایش قدرت موتورها تا ۲۵۰ درصد استاندارد، ربات دروازه بان توانست به‌طور مطمئن شوت‌های بازیکنان آماتور و دانشگاهی را مهار کند، و توانایی‌اش در خواندن مسیر توپ ظرف میلی‌ثانیه‌ها بسیار مؤثر شد.

سپس آزمون واقعی آغاز شد: کریستیانو رونالدو! ربات دروازه بان قادر بود سریع‌تر از هر انسان در طول دروازه بدود و مسیر توپ را تقریبا به‌طور لحظه‌ای محاسبه کند، اما رونالدو در هیچ معنای معمولی انسان نبود. او به دقت چارچوب ریل‌مستقر ربات را بررسی کرد، شکافی کوچک یافت که ربات نمی‌توانست به آن دست یابد و با همان تکنیکی که او را به یک پدیده جهانی تبدیل کرده بود، توپ را با دقتی بی‌نقص از این شکاف عبور داد. جایی که ورزشکاران کالج و استعدادهای نخبه دبیرستان شکست خوردند، رونالدو موفق شد.