تا سال ۲۰۵۰، افزایش گسترده استفاده از گجتهای پوشیدنی سلامت میتواند باعث تولید بیش از یک میلیون تن زباله الکترونیکی و ۱۰۰ میلیون تن دیاکسید کربن شود.
به گزارش سرویس فناوری جهانی مگ، این هفته در لاسوگاس، شرکتهای فناوری در CES 2026 آخرین نسل دستگاههای پوشیدنی سلامت، از جمله مانیتورهای گلوکز، ردیابهای فشار خون و دستبندهای فعالیت بدنی را رونمایی کردند. با این حال، کمتر به پیامدهای زیستمحیطی گسترده این گجتهای پوشیدنی اشاره شده است.
مطالعهای تازه از دانشگاه کورنل و دانشگاه شیکاگو نشان میدهد که تا سال ۲۰۵۰، تقاضای جهانی برای گجتهای پوشیدنی سلامت ممکن است به ۲ میلیارد واحد در سال برسد. پژوهشگران هشدار دادهاند که اگر شیوه تولید این دستگاهها اصلاح نشود، طی این بازه زمانی بیش از یک میلیون تن زباله الکترونیکی و ۱۰۰ میلیون تن انتشار دیاکسید کربن به بار خواهد آمد.
حتما بخوانید: گجت Dreamie برای تجربه یک خواب آرام معرفی شد
بیشتر بخوانید: این گجت صوتی هوشمند مغز دوم شما برای ثبت خاطرات است
نکته شگفتآور این است که مشکل اصلی پلاستیک نیست؛ مقاله منتشرشده در نشریه Nature نشان میدهد که برد مدار چاپی («مغز» دستگاه) مسئول حدود ۷۰ درصد از ردپای کربنی آن است که ناشی از استخراج و فرآوری پرمصرف مواد معدنی است.
محققان دو راهکار ارائه کردهاند: استفاده از فلزات متداول مانند مس به جای مواد کمیاب مثل طلا و طراحی ماژولار دستگاهها تا برد مدار قابل استفاده مجدد باشد و تنها پوشش خارجی تعویض شود. یکی از نویسندگان مقاله تاکید کرده است: «وقتی این دستگاهها در مقیاس جهانی به کار گرفته شوند، تصمیمات کوچک طراحی به سرعت اثرات بزرگ ایجاد میکنند.» این نکتهای است که در حین دنبال کردن اخبار CES نباید فراموش شود.
