انرژی تاریک به طرز مرموزی تغییر می کند – مجله خبری اقتصاد ارتباطات

به گزارش ایسنا، برای نزدیک به سه دهه، دنیای علمی با این فرض که جهان با سرعت بیشتری در حال فروپاشی است و محکوم به پایانی سرد و تنهایی است، کار کرده است، اما یک مطالعه جدید نشان می دهد که ما ممکن است سرعت سنج کیهانی را کاملا اشتباه خوانده باشیم.

ستاره شناسان کره جنوبی با به چالش کشیدن نظریه “انبساط ابدی” می گویند جهان ممکن است محکوم به یک فروپاشی گرانشی به نام “فروپاشی بزرگ” باشد.

این تحقیق که توسط دانشگاه Yonsei در سئول، کره جنوبی انجام شد، استدلال می‌کند که جهان دیگر در حال افزایش سرعت نیست و در واقع ممکن است در حال حاضر کند شده باشد.

پروفسور یانگ ووک لی، محقق اصلی این مطالعه، گفت: “تحقیق ما نشان می دهد که جهان در حال حاضر وارد مرحله انبساط آهسته است و انرژی تاریک در طول زمان بسیار سریعتر از آنچه قبلا تصور می شد در حال تکامل است.”

او خاطرنشان کرد که در صورت تایید، این نتایج نشان دهنده یک تغییر پارادایم بزرگ در کیهان شناسی از زمان کشف انرژی تاریک در 27 سال پیش است.

شمع های چشمک زن استاندارد

ستاره شناسان از سال 1998 به ابرنواخترهای نوع Ia برای اندازه گیری فواصل کیهانی تکیه کرده اند. از آنجایی که تصور می شد این ستارگان در حال انفجار همیشه با یک درخشش ذاتی می درخشند، آنها را “شمع های استاندارد” نامیدند.

اگر شمعی ضعیف به نظر می رسید، خیلی دور بود. اگر خیلی کم نور به نظر می رسید، به این معنی بود که جهان با سرعتی بیش از حد انتظار منبسط می شد که توسط نیروی شبحی به نام «انرژی تاریک» هدایت می شد.

با این حال، پروفسور لی و تیمش نقصی در تئوری این شمع ها کشف کردند.

پس از بررسی 300 کهکشان میزبان، آنها دریافتند که درخشندگی یک ابرنواختر در واقع به سن ستارگان مادر آن مربوط است.

به طور خاص، آنها دریافتند که جمعیت های ستاره ای مسن تر انفجارهای درخشان تری تولید می کنند، در حالی که ستارگان جوان تر به طور سیستماتیک تیره تر به نظر می رسند.

این بدان معنی است که کم نوری که ستاره شناسان قبلاً به انبساط سریع کیهان نسبت می دادند ممکن است در واقع به دلیل سن ستارگان باشد و ثابت کند که “شمع های استاندارد” مورد استفاده برای اندازه گیری جهان در طول زمان تغییر می کنند.

به گفته محققان، بر اساس یک نمونه بسیار بزرگتر از 300 کهکشان، مطالعه جدید ما این اثر را با اطمینان بسیار بالا (99.999 درصد) تأیید می کند و نشان می دهد که کم نور شدن ابرنواخترهای دور نه تنها به دلیل تأثیرات کیهانی بلکه به دلیل تأثیرات اخترفیزیکی ستارگان است.

مرحله تاخیر

مدل استاندارد کیهان شناسی فرض می کند که انرژی تاریک یک نیروی ثابت و غیرقابل تغییر است. با این حال، این داده های جدید چیز دیگری را نشان می دهد.

وقتی محققان این ویژگی سنی را در نظر می گیرند، مدل سنتی نیروی ثابت انرژی تاریک از بین می رود. در عوض، داده‌های اصلاح‌شده به جهانی اشاره می‌کنند که در آن انرژی تاریک یک فشار ثابت نیست، بلکه یک فشار رو به کاهش است که با گذشت زمان ضعیف می‌شود.

این نمای جدید کاملاً با اندازه گیری تابش پس زمینه کیهانی (تابش پس از انفجار بزرگ) و نوسانات صوتی باریون (امواج صوتی باستانی منجمد در فضا) سازگار است.

با ترکیب این نقشه‌های کیهانی مختلف، این مطالعه نظریه دیرینه «ثابت کیهانی» را رد می‌کند و در عوض نشان می‌دهد که انرژی موتور جهان در حال اتمام است.

لی می‌گوید: تحلیل ما که خطای سنی را تصحیح می‌کند، نشان می‌دهد که جهان در حال حاضر کند شده است. شایان ذکر است، این با آنچه مستقل از تحلیل‌ها پیش‌بینی شده بود، مطابقت دارد، اگرچه این واقعیت تاکنون توجه کمی داشته است.

محققان کره ای برای اثبات نظر خود، “آزمایش بدون تکامل” را انجام دادند که فقط بر ابرنواخترهای کهکشان های خواهر متمرکز بود.

احتمالاً قضاوت نهایی بر عهده رصدخانه Vera C. Vera C. Rubin در شیلی خواهد بود. این رصدخانه که مجهز به قدرتمندترین دوربین دیجیتال جهان است، انتظار می‌رود تا 5 سال آینده 20000 میزبان ابرنواختر جدید را کشف کند.

این مطالعه در مجله ماهانه انجمن سلطنتی نجوم منتشر شده است.

انتهای پیام