تلسکوپ فضایی هابل ابر 9 را کشف کرد – مجله خبری اقتصاد ارتباطات

به گزارش ایسنا، ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل نوع جدیدی از جرم فضایی را کشف کردند که ابری بدون ستاره از ماده تاریک و گاز است.

به گفته اسپیسی، این جرم که در فاصله 14 میلیون سال نوری از زمین و در حومه کهکشان مارپیچی مسیه 94 قرار دارد، ابر 9 نام دارد.

با توجه به لذتی که دانشمندان از کشف Cloud 9 به دست خواهند آورد، این نام مستعار مناسبی است. این جرم جدید نه تنها به توضیح چگونگی شکل گیری کهکشان ها از تجمع ماده تاریک در جهان اولیه کمک می کند، بلکه ممکن است اطلاعاتی در مورد ماهیت این ماده بسیار اسرارآمیز ارائه دهد.

اندرو فاکس، محقق انجمن تحقیقات نجومی دانشگاه/موسسه علمی تلسکوپ فضایی (AURA/STScI)، گفت: این ابر پنجره ای به دنیای تاریک است. از نظر تئوری، ما می دانیم که انتظار می رود بیشتر جرم موجود در جهان، ماده تاریک باشد، اما تشخیص این ماده تاریک دشوار است. چون نور ساطع نمی کند. ابر 9 به ما نگاهی نادر به ابری می دهد که ماده تاریک بر آن تسلط دارد.

تصور می شود که ماده تاریک حدود 85 درصد از ماده جهان را تشکیل می دهد، اما به طرز ناامیدکننده ای نامرئی باقی می ماند. زیرا مانند نور با تابش الکترومغناطیسی برهمکنش نمی کند. این بدان معناست که دانشمندان تنها می توانند وجود ماده تاریک را از طریق تعامل آن با گرانش و تأثیری که این برهمکنش بر ماده معمولی و نور می گذارد، درک کنند.

تصور می‌شود که ماده تاریک با وزنی بیشتر از ذراتی که اتم‌های تشکیل‌دهنده ستارگان، سیارات، قمرها و هر چیزی را که هر روز در اطراف خود می‌بینیم، تشکیل می‌دهند، تأثیر عمده‌ای بر جهان اولیه و شکل جهان امروزی داشته است. این ماده حاوی موادی است که باعث شد اولین ستاره ها و کهکشان ها در مناطقی با گرانش شدید جمع شوند، جایی که ماده تاریک برای اولین بار در آنجا جمع شد.

این احتمالاً در مورد ابر 9 نیز صدق می کند. در این ابر تحت سلطه ماده تاریک که به RELHIC معروف است، گاز هیدروژن شروع به تجمع کرده است. تجمع گاز هیدروژن معمولاً منجر به تولد ستارگان از خوشه های بزرگ و متراکم در این ابرها می شود. با این حال، تشکیل ستاره در بقایای فسیل شده که ابر 9 است آغاز نشده است، احتمالاً به این دلیل که به نظر می رسد نتوانسته است گاز کافی برای تشکیل یک ستاره را جمع کند.

الخاندرو بنیتز-لامبای، محقق دانشگاه میلان بیکوکا (UNIMIB) و رهبر این مطالعه گفت: این داستان یک کهکشان شکست خورده است. در علم، ما معمولا از شکست ها بیشتر یاد می گیریم تا از موفقیت ها. در این مورد، نبود ستارگان چیزی است که صحت این نظریه را ثابت می کند. این به ما می گوید که ما یک بلوک سازنده اولیه یک کهکشان را در جهان محلی شناسایی کرده ایم که هنوز تشکیل نشده است.

دانشمندان مدتهاست بر این باور بودند که گونه های RELHIC مانند این وجود دارند، اما اگر تلسکوپ فضایی هابل نبود، این نظریه ها همچنان تئوری باقی می ماند. گاگاندیپ آناند، یکی از محققان این پروژه، گفت: قبل از استفاده از هابل، می‌توانستیم استدلال کنیم که این یک کهکشان کوتوله کم‌نور است که نمی‌توانیم آن را با تلسکوپ‌های زمینی ببینیم. تلسکوپ های زمینی به اندازه کافی عمیق نبودند که ستاره ها را شناسایی کنند، اما با دوربین نقشه برداری پیشرفته هابل، می توانیم مطمئن شویم که چیزی در آنجا وجود ندارد.

کشف ابر 9 نشان می دهد که ممکن است کهکشان های باقی مانده بیشتری در کیهان در انتظار کشف باشند. راشل بیتون، یکی از محققان این پروژه، گفت: ممکن است خانه‌های متروکه‌ای در میان همسایگان کهکشانی ما وجود داشته باشد.

ابرهای RELHIC را نباید با ابرهای هیدروژنی احاطه کننده کهکشان راه شیری که دانشمندان سال ها در حال بررسی آن هستند، اشتباه گرفت. Cloud 9 کوچکتر، فشرده تر و بسیار کروی است که آن را بسیار متفاوت از سایر ابرهای هیدروژنی می کند. هسته آن از هیدروژن خنثی تشکیل شده است و حدود 4900 سال نوری وسعت دارد و جرم آن حدود یک میلیون برابر خورشید تخمین زده می شود. با این حال، جرم ماده تاریک در ابر 9 حدود پنج میلیارد برابر جرم خورشید تخمین زده می شود.

تیم تحقیقاتی بر این باور است که ابر 9 پتانسیل تبدیل شدن به یک کهکشان کاملاً شکل گرفته و پر از ستاره را در آینده دارد، اما به شرطی که بتواند پنج میلیارد جرم خورشیدی گاز هیدروژن را جمع آوری کند. این واقعیت که Cloud 9 در حال حاضر بدون ستاره است به این معنی است که فرصتی منحصر به فرد برای دانشمندان فراهم می کند تا ابرهای ماده تاریک را مطالعه کنند.

ستاره شناسان اکنون به بررسی های نجومی آینده به امید کشف انواع کهکشان های RELHIC بیشتر توجه خواهند کرد.

این تحقیق در The Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.

انتهای پیام