آنچه «بیماریهای خودایمنی» نامیده میشود، میتواند تقریباً هر بخش از بدن و دهها میلیون نفر را تحت تأثیر قرار دهد. این بیماریها گرچه در زنان شایعترند، ممکن است سراغ هر کسی بروند.
به گزارش جهانی مگ، پژوهشهای جدید، امید درمانهایی را زنده کرده که فراتر از کاهش علائم پیش میروند. دهها کارآزمایی بالینی در حال آزمودن راههایی برای بازبرنامهریزی سیستم ایمنیِ مختلشده هستند.
پیشروترین روش، درمان سرطان موسوم به CAR-T است که تاکنون در مراحل اولیه علیه لوپوس، میوزیت و برخی بیماریهای دیگر موفقیتهای امیدوارکنندهای داشته است. این درمان سلولهای B سیستم ایمنی (هم سلولهای سرکش و هم سلولهای طبیعی) را از بین میبرد و نظریه این است که سلولهای بازگشتی سالمتر خواهند بود.
سیستم ایمنی انسان پیچیده است؛ نگهبانانی برای شناسایی تهدیدهایی مثل میکروبها یا سلولهای سرطانی که سربازانی متنوع برای حمله به آنها و سلولهای تنظیمکننده دارد و پس از رفع خطر، اوضاع را آرام میکند. نکته کلیدی این است که بتواند میان «بیگانه» و «خودی» تمایز بگذارد؛ چیزی که دانشمندان آن را تحمل مینامند.
به گزارش یورونیوز، گاه سلولهای ایمنی یا آنتیبادیهای گیج از سد میگذرند یا سلولهای تنظیمکننده پس از نبرد قادر به آرامسازی نیستند. اگر سیستم نتواند مشکل را شناسایی و اصلاح کند، بیماریهای خودایمنی بهتدریج شکل میگیرند.
جهانی مگ
