آیا بزرگتر همیشه بهتر است؟
ماه گذشته، نسخه دوم استارشیپ برای آخرین بار پرتاب شد و پس از دو سال با یک پرواز آزمایشی موفق به کار خود پایان داد. این پرتاب در مسیر زیرمداری انجام شد، اما اکنون تمرکز اسپیسایکس به نسخه سوم و بزرگتر استارشیپ معطوف شده است تا برای اولین پرواز مداری آماده شود. نسخه نسل بعدی استارشیپ، ابعاد بزرگتری دارد و قادر است سوخت بیشتری حمل کند. همچنین این راکت به موتورهای رپتور نسل سوم مجهز خواهد شد، که موتورهایی قدرتمندتر و کارآمدتر از نسخههای قبلی است. با وجود اینکه دو پرواز آزمایشی آخر استارشیپ موفقیت چشمگیری داشتند، اما پیشتر، چند پرتاب ناموفق در اوایل سال مسیر عملیاتی شدن راکت را با مشکل مواجه کرده بود. به همین دلیل، موفقیت آخرین نمونه استارشیپ اهمیت زیادی دارد. این نسخه جدید با چند ارتقا و اصلاح طراحی عرضه شده است تا از تکرار مشکلات انفجاری نسخه دوم جلوگیری شود.
حتما بخوانید: فضاپیمای استارشیپ زمان سفر به اورانوس را نصف می کند
بیشتر بخوانید: بازطراحی موشک استارشیپ توسط اسپیس ایکس برای جلوگیری از شکست های پروازی
بوستر استارشیپ به تستهای بیشتری نیاز دارد
ایلان ماسک، بنیانگذار و مدیرعامل اسپیسایکس در اوایل سپتامبر تصریح کرد که با توجه به اینکه «تقریبا همه اجزای راکت در نسخه سوم تغییر کردهاند»، نمونه جدید نیازمند دورهای از آزمایشات خواهد بود. او در مصاحبهای گفت: «نسخه ارتقایافته استارشیپ ممکن است در ابتدا با مشکلاتی مواجه شود، چرا که طراحی آن کاملا بنیادین و رادیکال است.»
هنوز مشخص نیست که انفجار ظاهری بوستر ۱۸ استارشیپ یک حادثه غیرمنتظره بوده یا یک آزمایش عمدی برای سنجش عملکرد راکت در شرایط شدید بوده است. با وجود این، اسپیسایکس تحت فشار زمانی شدید است تا استارشیپی آماده کند که بتواند در سال ۲۰۲۷ فضانوردان را در مأموریت آرتمیس ۳ ناسا روی ماه فرود آورد.
شاون دافی، سرپرست ناسا به تازگی اعلام کرده است به دلیل تأخیرهای توسعه، امکان دارد قرارداد آرتمیس ۳ دوباره برای رقابت باز شود. همچنین ماسک اعلام کرده است که قصد دارد یک استارشیپ بدون سرنشین را در بازه پرتاب سال آینده به مریخ بفرستد. این برنامه کاملاً وابسته به توانایی استارشیپ نسل بعدی برای رسیدن به مدار تا سال آینده و موفقیت اسپیسایکس در یادگیری پرواز با راکتی بزرگتر در مسیر جدید است.
